Jerzy Dudała – Fani-Chuligani

„Fani – Chuligani. Rzecz o polskich kibolach” to studium socjologiczne autorstwa Jerzego Dudały polskiego dziennikarza, socjologa, a przede wszystkim kibica sosnowieckiego Zagłębia. Myślę, że ogromnym argumentem przemawiającym za nabyciem, czy też przeczytaniem tej pozycji jest fakt, że autor książki jest pasjonatem sportu oraz jego poboczy, przez co, jak sam podkreśla, na trybunach dzieje się dużo więcej ciekawego niż na murawie boiska, z czym nie sposób się nie zgodzić. Ponadto w tym bestsellerze nie brakuje dobrego podłoża teoretycznego oraz weryfikacji postawionych na początku hipotez. Co prawda recenzowana przeze mnie pozycja ma już ponad 10 lat, bo została wydana w 2004 roku, ale nadal pozostaje wartościowym tytułem spośród polskich kibicowskich publikacji.
Doskonale pamiętam czas, kiedy książka ujrzała światło dzienne, wtedy jednak czytanie nie należało do moich ulubionych form spędzania wolnego czasu. Widocznie musiałem do tego dojrzeć, by zrozumieć, jak wiele korzyści to mi daje. Książka jest swoistym białym krukiem, przez co jest praktycznie niedostępna, a wszyscy zainteresowani jej lekturą zmuszeni są szukać jej w bibliotekach, antykwariatach czy też na aukcjach internetowych. Ja cały czas w mojej pamięci miałem obraz pierwszej strony tej pozycji, dlatego też nie mogłem sobie pozwolić, aby nie znalazła się ona w mojej kibicowskiej biblioteczce, jak i na sektorze kiboli, przez co macie właśnie okazję czytać jej recenzję.

Tak jak już wspominałem na wstępie „Fani- Chuligani” to studium socjologiczne, dlatego też ta pozycja raczej nie należy do „lekkich, łatwych i przyjemnych” ponieważ publikacja Jerzego Dudały to nic innego, jak opracowana przez niego praca doktorska, którą zresztą obronił na Uniwersytecie Śląskim. Pomimo podejmowanego przez nią tematu jest ona napisana w naukowym językiem. Myślę, że na pewno znajdzie uznanie w oczach ludzi, którzy zamierzają pisać swoje prace licencjackie czy też magisterskie, a może i nawet doktorskie na temat polskich kiboli, czy też stadionowego chuligaństwa. Mimo wszystko nie chcę nikogo zniechęcać, bo na 236 stronach znajdziecie wiele interesujących i udokumentowanych zagadnień, których nadal próżno szukać w innych tego typu publikacjach. Pozycję stanowczo poleciłbym wszystkim tym, którzy swoją wiedzę na temat stadionowej publiczności czerpią z telewizyjnej propagandy, bo dzięki niej zrozumieją oni m.in. wartości oraz zasady uznawane przez kibiców, powody, dla których prowadzą takie, a nie inne życie, a wszystko to opisane jest piękną, może nawet encyklopedyczną polszczyzną przez człowieka, które zna to środowisko od podszewki, a jednocześnie osiągnął wiele w dziedzinie psychologii.

Całość dzieli się na dwie części. Pierwsza z nich zatytułowana jest: „Rozważania teoretyczne nad problematyką chuligaństwa stadionowego”, druga natomiast opatrzona jest tytułem „Problem chuligaństwa na trybunach polskich stadionów na przykładzie kibiców Zagłębia Sosnowiec” i stanowi efekty badań przeprowadzonych przez Autora na przykładzie 318 kibiców Zagłębia Sosnowiec. To właśnie odpowiedzi tych ludzi sprawiają, że książka jest bardzo wiarygodna, a chyba właśnie tego oczekuje każdy z nas w czasach, gdy wszelkiego rodzaju media starają się nas stłamsić.

W pierwszej części Autor zajął się takimi zagadnieniami, jak: Próba analizy chuligaństwa stadionowego, gdzie znajdziecie „Kalendarium niektórych awantur wywołanych przez pseudokibiców”. Dalej, analizę pseudokibiców jako jednej z subkultur młodzieżowych. Następnie przegląd teorii wyjaśniających zachowania kibiców, gdzie Dudała omawia sześć teorii. Kolejny dział to analiza współczesnej widowni na zawodach sportowych dokonana przez Jerzego Dudałę. Piąty rozdział to temat wręcz obowiązkowy, czyli „Media a problemy chuligaństwa stadionowego”. Interesujący jest punkt widzenia autora w tym dziale, ponieważ reprezentuje on trzy zupełnie odmienne stanowiska: socjologa, dziennikarza oraz kibica. Ostatni podrozdział to „Metody zwalczania i zapobiegania chuligaństwa stadionowego”.
Druga, badawcza część publikacji, jest nieco skromniejsza. Autor objaśnia w niej kolejno: „Metodologiczne podstawy badań”, „Prezentację wyników badań” oraz „Wnioski i spostrzeżenia wynikające z prowadzonych badań”.
Ostatnie strony książki to dość obszerna w pozycje bibliografia, która przyda się zapewne wielu z Was do dalszych poszukiwań niezbędnej wiedzy oraz zamieszczona na ostatniej stronie krótka notka na temat samego autora, oraz zwięzła recenzja, a może raczej opis książki napisany przez Profesora dr hab. Zbigniewa Krawczyka.

Podsumowując publikację Jerzego Dudały, muszę przyznać, że będzie ona wartościową pozycją w mojej kibicowskiej kolekcji i mam nadzieję, że posłuży mi kiedyś jako inspiracja do napisania czegoś swojego.
Nigdy nie mówię nigdy…

Zostaw komentarz

Twój email nie będzie publikowany.


*